جعبه پلاستیکی برای ست ابزار بیشتر از قالب گیری دمشی ساخته شده است.
پاریزون پلاستیکی لولهای که از طریق اکستروژن یا قالبگیری تزریقی رزین گرمانرم به دست میآید، در حالی که داغ است (یا تا حالت نرم شده گرم میشود) در قالب تقسیم میشود. پس از بسته شدن قالب، هوای فشرده فوراً به داخل پاریسون وارد می شود تا پریسون پلاستیکی باد کرده و به دیواره داخلی قالب بچسبد. پس از سرد شدن و قالب گیری، محصولات مختلف توخالی به دست می آید. فرآیند تولید فیلم دمیده در اصل بسیار شبیه به محصولات توخالی است، اما در آن از قالب استفاده نمی شود. از منظر طبقه بندی فناوری پردازش پلاستیک، فرآیند قالب گیری فیلم دمیده معمولاً در اکستروژن قرار می گیرد. فرآیند قالب گیری دمشی برای تولید بطری های پلی اتیلن با چگالی کم در طول جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفت. در اواخر دهه 1950، با تولد پلی اتیلن با چگالی بالا و توسعه ماشین های قالب گیری بادی، فناوری قالب گیری دمشی به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفت. حجم ظروف توخالی می تواند به هزاران لیتر برسد و مقداری تولید توسط رایانه کنترل شده است. پلاستیک های مناسب برای قالب گیری بادی شامل پلی اتیلن، پلی وینیل کلراید، پلی پروپیلن، پلی استر و غیره می باشد. ظروف توخالی حاصل به طور گسترده ای به عنوان ظروف بسته بندی صنعتی مورد استفاده قرار می گیرند.
